تازه‌ترین داده‌های تولید ناخالص داخلی سرانه، تصویری قابل‌توجه از تمرکز درآمد در ثروتمندترین اقتصادهای جهان نشان می‌دهد. در صدر این فهرست، لیختن‌اشتاین با ۲۲۶ هزار و ۸۰۹ دلار درآمد سرانه قرار گرفته؛ رقمی که بیش از دو برابر درآمد سرانه ایالات متحده است. پس از آن لوکزامبورگ با ۱۵۸ هزار و ۷۳۳ دلار و ایرلند با ۱۴۰ هزار و ۱۸۶ دلار قرار دارند.
به گزارش پاداش، سوئیس با درآمد سرانه ۱۲۶ هزار و ۱۷۷ دلار، ایسلند با ۱۱۰ هزار و ۴۸ دلار و سنگاپور با ۱۰۷ هزار و ۷۵۸ دلار نیز در جمع اقتصادهایی قرار گرفته‌اند که تولید ناخالص داخلی سرانه آنها از مرز ۱۰۰ هزار دلار عبور کرده است. نروژ با ۱۰۵ هزار و ۸۷۷ دلار آخرین عضو این گروه است.
اما شاید مهم‌ترین نکته این رتبه‌بندی، جایگاه آمریکاست. ایالات متحده با درآمد سرانه ۹۴ هزار و ۴۳۰ دلار در رتبه هشتم قرار گرفته است. تفاوت آمریکا با اقتصادهای کوچک صدر جدول در مقیاس اقتصاد و جمعیت آن است؛ حفظ سطحی نزدیک به ۱۰۰ هزار دلار تولید به ازای هر نفر در اقتصادی با صدها میلیون نفر جمعیت، نشان‌دهنده ظرفیت بالای تولید، بهره‌وری و انباشت سرمایه در بزرگ‌ترین اقتصاد جهان است.
در بخش بعدی جدول، کشورهای شمال و غرب اروپا همچنان حضور پررنگی دارند. دانمارک با ۸۳ هزار و ۴۴۵ دلار، هلند با ۷۹ هزار و ۹۱۸ دلار و سوئد با ۷۰ هزار و ۶۷۶ دلار در میان کشورهای پردرآمد قرار گرفته‌اند. آلمان نیز با درآمد سرانه ۶۵ هزار و ۳۰۳ دلار جایگاه هفدهم را در اختیار دارد، در حالی که بریتانیا و کانادا با حدود ۶۱ هزار و ۶۰ هزار دلار در انتهای فهرست ۲۰ کشور نخست قرار دارند.
این ارقام همچنین شکاف قابل‌توجهی را در بالاترین سطوح درآمد جهانی نشان می‌دهد؛ درآمد سرانه لیختن‌اشتاین تقریباً ۲.۴ برابر آمریکا، ۳.۵ برابر آلمان و ۳.۸ برابر کانادا است.
با این حال، تولید ناخالص داخلی سرانه را نباید معادل مستقیم رفاه خانوارها دانست. این شاخص میانگین تولید یا درآمد ایجادشده در اقتصاد را نشان می‌دهد و عواملی مانند توزیع درآمد، هزینه مسکن، سطح قیمت‌ها، مالیات، خدمات عمومی و نابرابری را منعکس نمی‌کند.
این رتبه‌بندی بیش از آنکه جدول «رفاه شهروندان» باشد، نقشه‌ای از قدرت تولید درآمد به ازای هر نفر در ثروتمندترین اقتصادهای جهان است.
