دو اقتصاد بزرگ غربی در بخش صنعت مسیر یکسانی را طی نمی‌کنند. تولید صنعتی آمریکا در اوت ۲۰۲۶ نسبت به سال قبل ۱.۴ درصد افزایش یافته و برای چندمین ماه متوالی در محدوده مثبت باقی مانده است؛ در مقابل، رشد تولید صنعتی منطقه یورو پس از بهبود موقت در سال ۲۰۲۵ دوباره تقریباً به صفر رسیده است. صنعتی که زمانی یکی از موتورهای اصلی اقتصاد اروپا بود، هنوز نتوانسته یک دوره پایدار رشد را آغاز کند.
به گزارش پاداش، وضعیت صنعت آمریکا از اواخر ۲۰۲۴ به تدریج تغییر کرده است. رشد سالانه تولید صنعتی که در بخش‌هایی از ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ منفی بود، در ۲۰۲۵ وارد محدوده مثبت شد و طی ماه‌های اخیر عمدتاً بین یک تا ۲ درصد باقی مانده است. رشد ۱.۴ درصدی اوت عدد بزرگی نیست، اما نشان می‌دهد بخش صنعتی آمریکا با وجود نرخ‌های بهره بالا و افزایش هزینه تأمین مالی، هنوز وارد انقباض نشده است.
اروپا مسیر دشوارتری داشته است. تولید صنعتی منطقه یورو از ۲۰۲۳ برای ماه‌های متوالی کاهش یافت و در برخی مقاطع افت سالانه آن از ۵ درصد نیز فراتر رفت. سال ۲۰۲۵ نشانه‌هایی از بازیابی به همراه داشت و رشد در بعضی ماه‌ها تا حدود ۴ درصد بالا رفت، اما این بهبود پایدار نماند. در آخرین ماه‌های ۲۰۲۶ نرخ رشد دوباره در اطراف صفر نوسان کرده و حتی در برخی ماه‌ها منفی شده است.
اهمیت این شکاف فقط به کارخانه‌ها محدود نمی‌شود. تولید صنعتی یکی از بخش‌هایی است که نسبتاً سریع به نرخ بهره، هزینه انرژی، تقاضای خارجی و شرایط سرمایه‌گذاری واکنش نشان می‌دهد. باقی ماندن رشد آمریکا در محدوده مثبت در شرایط نرخ‌های بالا نشان می‌دهد اقتصاد این کشور هنوز بخشی از توان تولیدی خود را حفظ کرده است؛ اما توقف رشد صنعت اروپا از شکنندگی بیشتر بخش واقعی اقتصاد این منطقه حکایت دارد.
این وضعیت در کنار افزایش دوباره احتمال رکود معنای بیشتری پیدا می‌کند. اقتصادهای بزرگ اکنون با مسئله‌ای دوگانه مواجه‌اند: نرخ‌های بالا برای کنترل تورم لازم مانده‌اند، اما همین نرخ‌ها هزینه سرمایه‌گذاری و تأمین مالی تولید را افزایش می‌دهند. هرچه دوره پول گران طولانی‌تر شود، فشار آن می‌تواند از بازار مسکن و اعتبار به سرمایه‌گذاری و تولید صنعتی منتقل شود.
