طلا پس از پشت سر گذاشتن یکی از سنگینترین اصلاحهای ماههای اخیر، با اعلام نتایج انتخابات میاندورهای آمریکا بار دیگر به مدار صعود بازگشت؛ اما این بازگشت نیز چندان دوام نیاورد. کاهش ارزش دلار و عقبنشینی بازده اوراق خزانهداری، ابتدا قیمت هر اونس طلا را از محدوده ۳۹۰۰ دلار به بالای ۴۱۴۰ دلار رساند، اما بازگشت نگرانیهای تورمی و تداوم فشار فروش، بار دیگر مسیر قیمت را تغییر داد. اکنون پرسش اصلی بازار این است که آیا طلا به پایان اصلاح نزدیک شده یا جهش اخیر تنها فرصتی برای خروج فروشندگان بوده است؟

به گزارش پاداش،تازهترین بررسی شورای جهانی طلا نشان میدهد که افت قیمت این فلز بیش از آنکه از تضعیف بنیادهای تقاضا ناشی شده باشد، با تغییر موقعیت معاملهگران و فشار فروش در بازارهای مشتقه ارتباط دارد. طلا در اکتبر ۶.۳ درصد از ارزش خود را از دست داد، اما در همین ماه صندوقهای سرمایهگذاری طلای جهان ۲.۷ میلیارد دلار ورود خالص سرمایه ثبت کردند و موجودی طلای آنها به رکورد ۴۲۷۵ تن رسید. این تفاوت نشان میدهد که همزمان با عقبنشینی قیمت، تقاضای سرمایهگذاری بلندمدت همچنان پابرجا بوده است.
در مقابل، معاملهگران بازار آتی مسیر دیگری را در پیش گرفتند. موقعیت خالص مدیران سرمایه در بورس COMEX طی اکتبر حدود هفت میلیارد دلار کاهش یافت؛ اتفاقی که از تخلیه بخشی از معاملات سفتهبازانه و کاهش تمایل به پذیرش ریسک حکایت دارد. همین فشار فروش، در کنار جذابیت بازده اوراق خزانهداری، اجازه نداد ورود سرمایه به صندوقهای طلا به افزایش پایدار قیمت منجر شود. به بیان دیگر، بازار با کمبود مطلق تقاضا مواجه نیست؛ بلکه فشار فروش کوتاهمدت همچنان بر تقاضای سرمایهگذاری غلبه میکند.
شورای جهانی طلا برای ارزیابی احتمال پایان این اصلاح، سه نشانه تاریخی را بررسی کرده است: فاصله قابلتوجه قیمت از میانگین متحرک ۲۰۰روزه، تقویت دلار و کاهش موقعیتهای سفتهبازانه. بر اساس این بررسی، دو نشانه نخست ظاهر شدهاند، اما تخلیه موقعیتهای معاملاتی هنوز به مرحلهای نرسیده که بتوان از تثبیت کف قیمت اطمینان داشت. تجربه دورههای مشابه نیز نشان میدهد که شکلگیری چنین شرایطی اغلب با بازگشت قیمت در ماههای بعد همراه بوده، هرچند این الگوی تاریخی تضمینی برای تکرار رشد نیست.
در این میان، چشمانداز بلندمدت طلا همچنان از کسری بودجه سنگین آمریکا، نااطمینانیهای ژئوپلیتیکی و تقاضای بانکهای مرکزی تأثیر میپذیرد؛ عواملی که در برابر فشار ناشی از نرخهای بهره واقعی بالا قرار گرفتهاند. به همین دلیل، سرنوشت بازگشت اخیر بیش از نتیجه انتخابات، به مسیر دلار، بازده اوراق و شدت خروج معاملهگران اهرمی وابسته است.
اکنون محدوده ۳۸۵۷ دلار به یکی از سطوح تعیینکننده بازار تبدیل شده است. حفظ این حمایت و کاهش بیشتر فشار فروش میتواند زمینه شکلگیری کف موقت را فراهم کند؛ اما تا زمانی که نشانههای تثبیت قیمت و بازگشت تقاضای پایدار آشکار نشود، عبور مقطعی طلا از چهار هزار دلار را نمیتوان پایان قطعی اصلاح دانست.


